Σε ευχαριστώ αφεντικό!

Μόλις έφτασαν τα χαρμόσυνα νέα, ότι μπορεί ο εργαζόμενος να κάνει συμφωνία με το αφεντικό του και να δουλεύει και τις Κυριακές, ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες, όλοι οι εργαζόμενοι, με σημαίες, λάβαρα, με κόρνες και τσαμπούνες! Από στόμα σε στόμα, σαν ηλεκτρικό ρεύμα, περπάτησε η είδηση. Ο Κυριάκος είπε πως μπορούμε να δουλεύουμε και την Κυριακή και μάλιστα από πολύ πρωί! Ότι ώρα θέλουμε! Επιτέλους, η ελευθερία χτύπησε την πόρτα της Ελλάδας! Αδέρφια, θα μπορούμε να δουλεύουμε κάθε μέρα, αν θέλουμε και τα βράδια, δεν θα χάνουμε πλέον στιγμή! Όλη η ζωή μας θα είναι εργασία, δημιουργία, προσφορά!

Γρήγορα οι σύλλογοι, κάλεσαν έκτακτες συνελεύσεις για να εξετάσουν αυτή τη νέα μεγάλη προοπτική! Να τρέξουν στα αφεντικά να απαιτήσουν αυτό που ο νέος πρωθυπουργός υπόσχεται. Τώρα οι αφέντες στριμώχτηκαν για τα καλά! Κάποιος είπε. Εγώ άκουσα και την διαφήμιση του κόμματος που έλεγε για νέες μεγάλες δουλειές! Ένας Μεγαλύτερος στην ηλικία, θυμήθηκε τον πρόγονο του Κυριάκου, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, που βάδιζε ανάμεσα στα έλατα, πάνω στην καταπράσινη χλόη της Πάρνηθας και μιλούσε για τις νέες, μεγάλες και καλές δουλειές που έφερνε ο ερχομός του στην κυβέρνηση! Τότε όλοι τρέξανε γύρω του και κρεμάστηκαν από τα χείλη του. Αλήθεια μπάρμπα Λάμπρο, έζησες τέτοιες  στιγμές; Εσύ που είδες νωρίτερα τον ήλιο από εμάς, πες μας, τι έγινε τότε;

Παιδιά μου, άρχισε να θυμάται, καθώς κάρφωσε τα μάτια του ψηλά σε ένα μικρό παράθυρο που άφηνε μια αχτίδα μόλις να μπει και η υγρασία που φούσκωνε στην σκοτεινή του ματιά, δεν άφηνε περιθώριο αμφιβολίας. Βούρκωνε! Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι μια εποχή που θα θυμάμαι! Πολλές δουλειές! Η βιομηχανία άνθισε, οι εργαζόμενοι δούλευαν νύχτα μέρα, οι διορισμοί στο δημόσιο, γίνονταν κατά χιλιάδες! Όλοι ήταν χαρούμενοι! Δεν έβρεχε ποτέ, δεν χιόνιζε, τριακόσιες εξήντα ημέρες τον χρόνο, ο ήλιος έλαμπε, όπως και τα πρόσωπα των παιδιών, που έβλεπαν σπάνια τους γονείς τους, όμως ήξεραν ότι ήταν στη δουλειά! Δούλευαν περισσότερο και έπαιρναν λιγότερα! Αυτό ήταν άλλωστε και το βασικό σύνθημα του αειμνήστου, Κώστα Μητσοτάκη. Η Εθνική αξιοπρέπεια της χώρας, είχε φτάσει στο απόγειο! Όλοι πίνανε νερό στο όνομα του πρωθυπουργού! Τα πάντα ξεπουλιόντουσαν, το εμπόριο δεν είχε γνωρίσει μεγαλύτερη άνθηση! Από Ελληνική γη και κρατικές επιχειρήσεις μέχρι το ίδιο το ήθος, είχε βγει στους διεθνείς πάγκους και το δίναμε όσο όσο! Η Θάτσερ ήταν γατάκι μπροστά του!

Αυτό προβλέπω να γίνεται και τώρα, φώναξε ο πρόεδρος του συλλόγου και όλοι άρχισαν τα ζήτω και τους αλαλαγμούς! Αγκαλιάζονταν και τραγουδούσαν με δάκρυα χαράς! Ήρθε η ώρα της εργατιάς! Αυτό που όλες οι γενιές ονειρεύονταν και έχυναν ακόμα και το αίμα τους για να το πετύχουν, ο Κυριάκος τους το δίνει απλόχερα! Ασταμάτητη δουλειά, μικρά μεροκάματα και ακόμα μικρότερα νυχτερινά! Τέρμα πια στις υπερωρίες. Αυτός ο εξευτελιστικός όρος δεν θα ακούγεται πλέον! Οι άνθρωποι θα δουλεύουν ασταμάτητα, χωρίς να σκέφτονται τίποτα άλλο. Έμαθα ότι σε όλη τη χώρα τούτη την ώρα γλεντάνε, φώναξε άλλος ένας. Και οι υπάλληλοι του δημοσίου, ξεσηκώθηκαν κι αυτοί. Θέλουν συνεχές ωράριο, τέρμα λένε οι αργίες.

Ζήτω ο Κυριάκος, Ζήτωωω, Ζήτω η δουλείααααα, Ζήτωωωω…

Add a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *